Verandering van koers
22 April 2026
Lange tijd dacht ik dat ik moest kiezen. Dat mijn werk als fashionfotograaf alleen bestaansrecht had als het puur conceptueel, afstandelijk en hyper-gestileerd was. Maar onlangs veranderde er iets. Ik werd wakker met een besef: Het moet niet logisch uitzien, het moet enkel voor mij goed voelen.
Het hoeft voor niemand logisch te zijn dat ik fashion nu combineer met het vastleggen van gezinnen, trouwen en newborns. Het hoeft enkel goed te voelen voor mij.
De Vrije Sector: Fashion zonder 'Belangrijkheid'
In de filosofie van Vadim Zeland praten we vaak over 'Importance' (belangrijkheid). Ik realiseerde me dat ik alles veel te belangrijk had gemaakt. De druk om te presteren binnen de lijntjes creëerde zoveel stress dat het me blokkeerde.
Ik besloot het roer om te gooien: Fashion/ editorial blijft mijn main focus, maar ik ben gestopt met vechten tegen de stroom. Door juist ook die pure, commerciële shoots toe te laten, laat ik de teugels los. Het is mijn manier van 'overgave' aan de stroom van variaties.
Prioriteiten en Hormonale Balans
Deze verschuiving in mijn werkplezier gaat hand in hand met mijn persoonlijke zoektocht naar balans. Vier jaar geleden, op mijn 28ste, verloor ik mijn eierstokken door borderline tumoren. Een ingreep die niet alleen fysiek, maar ook mentaal alles op zijn kop zette. Nu ik midden in een nieuwe hormoontherapie zit, voel ik hoe mijn prioriteiten verschuiven. Dingen die voorheen 'moesten', voelen nu minder zwaar.
De hormoontherapie dwingt me om op een andere manier naar mijn energie te kijken. Ik zoek geen strijd meer in mijn carrière, maar harmonie. De afwisseling tussen de strakke regie van een fashionshoot en de onvoorspelbare puurheid van een gezin geeft me de balans waar mijn lichaam en geest nu om vragen.
Het Nieuwe Perspectief
Mijn perspectief is gekanteld. Ik ben een zoeker naar balans op elk vlak. Ik kies voor wat goed voelt op dit moment, zonder me te verantwoorden aan de 'logica' van de industrie.
Of ik nu een model regisseer in de laatste trends of de eerste dagen van een baby vastleg: de rode draad is mijn eigen gevoel en de filosofie dat ik mijn eigen realiteit kies. Het hoeft niet te kloppen in een hokje, zolang het maar klopt in mijn hart.
